ส่วนมากผู้หญิงปากเปราะ เราเป็นผู้ชายไม่ได้เข้าผู้ชายโดยถ่ายเดียว ส่วนมากผู้หญิงปากเปราะ เปาะแปะๆๆ เถียงกันก็เก่ง กัดกันก็เก่งกว่าหมาพวกนี้น่ะ มันมาฟังเทศน์ฟังธรรมหาอะไร ใครพูดผิดถูกชั่วดีหูมีตามีใจมีมันได้ยินได้เห็นได้คิดได้อ่านด้วยกันทุกคนมาเถียงกันหาอะไร มันฟังไม่ได้นะ มันเลวลงทุกวันวัดป่าบ้านตาดนี่ ดูแล้วเลวลงทุกวัน เราผู้ปกครองอยู่นี้มันจะตายแล้วนะ อกจะแตก หากไม่พูดเฉยๆ ถ้าเวลาพูดก็พูดอย่างนี้ละให้ได้ฟังทั่วหน้ากัน

อยู่ด่วยกันเห็นในกัน

เที่ยวไปเอาแต่เรื่องของกันและกันนะ มานินทากาเลอย่างนั้นอย่างนี้ เรื่องของเจ้าของมีเท่าภูเขาไม่เอาออกมาแจงบ้างเลย เอาตั้งแต่ของเจ้าของว่าเป็นของดิบของดี แล้วมีแต่ส้วมแต่ถานเต็มอยู่ในนั้นออกแจกแจง มาได้แต่ของสกปรกกลับบ้านกลับเรือน ไม่ได้ของดิบของดีพอเป็นคติเครื่องเตือนใจจากกันเลยที่มาสมาคมกัน มันฟังไม่ได้นะ พูดนี่แว้ดๆๆๆๆ ผู้หญิงนี่พูดเร็ว ไม่ได้คิดได้อ่าน เอาแต่ชนะอย่างเดียว ไม่ได้ฟังเหตุฟังผลอะไรเลย ผู้ฟังฟังอยู่นี่ ไม่ใช่ไม่ฟัง

ให้มีศีลธรรมติดใจติดเนื้อติดตัวไปซิไปบ้านไปเรือน ไปได้แต่ความติฉินนินทา เต็มบ้านเต็มเมืองออกจากปากนั้นปากนี้ ความดีเอากวาดเข้ามาหาตัวเองทั้งๆ ที่เท่ากับส้วมกับถาน ความดีไม่มี หากอยากเอาอวดเขา อย่างนั้นใช้ไม่ได้นะ ฟังเอาทุกคนมาวัดมาวา เราอยู่ตรงกลางจุดศูนย์กลางนี่มารวมนี่มันอกจะแตกแล้วนะ ทางนั้นมาแบบนั้น ทางนี้มาแบบนี้ นี่ฟังเก็บๆ คัดเลือก ถึงเวลาพูดก็พูด ไม่ถึงเวลาไม่พูด นี่แว้ดๆๆๆ ที่ไหนเป็นอย่างนั้นละ มันเป็นอย่างไรชาวพุทธเรามาวัดมาวามาหายกโทษยกกรณ์แก่กันและกัน ไปนี้ได้แต่คำนินทากาเลจากปากนั้นจากคนนี้เอาไปโม้กันวันยังค่ำไม่จบ ความดีนิดๆหนึ่งก็ไม่ปรากฏ หาแต่ความชั่วมาอวดกันมันก็มีแต่คนชั่วซิศาลานี่เต็มศาลา ความดีมีทำไมไม่หา

ให้อภัยกันซิ อยู่ด้วยกันต้องเห็นใจกัน อย่าเอาแต่ใจตัวเองเข้าไปตีคนนั้นตีคนนี้ให้แหลกไปหมดมันใช้ไม่ได้นะ ใจเขามี ใจเรามี เขามีความคิด เรามีความคิด เครื่องรับตาหูจมูกลิ้นกายจิตรับมาไว้แล้วเอามาพิจารณา อย่าสุ่มสี่สุ่มห้ามันใช้ไม่ได้นะ โอ้ไปไหนดูไม่ได้เลย เลอะเทอะไปทุกวันๆ เราผู้อยู่ศูนย์กลางนี่ซิมันจะตาย อะไรก็เก็บเข้านี้ เก็บเข้านี้ ถึงเวลาออกมาพูดก็มาพูดบ้างอย่างนี้ละ ไม่ถึงเวลาไม่พูด พูดไปหาประโยชน์อะไร นี่แว้ดๆๆๆๆๆ เถียงกันเร็วยิ่งกว่าหมา กัดกันเร็วยิ่งกว่าแมว เป็นอย่างนั้นนะ ไปที่ไหนหาแต่เรื่องเจ็บปวดพวกส้วมพวกถานเข้ามาแจกแจงกัน ตลาดนี่เป็นตลาดส้วมตลาดถานไปล่ะ ตลาดที่จะสนทนาพาทีให้ได้ผลประโยชน์จากกันและกันไม่ค่อยมี มีแต่เรื่องใครก็อยากยกยอตัวใครแล้วเหยียบเขาลง เหยียบเขาลง หัวเขาก็หัวคนไม่ใช่หัวหมา หัวใครใครก็รักสงวนทุกคน

เราเกิดมานี้ตัวของเราทุกคนนี่รับผิดชอบตัวเองเต็มตัวทุกคนๆ เมื่อต่างคนต่างรักตัวเองนั้นก็ต้องให้พิจารณาหัวใจคนอื่น จะเอาแต่หัวใจตัวเองมันใช้ไม่ได้นะ เลว มาหาครูบาอาจารย์ก็ไม่มีความหมายอะไร แทนที่จะได้ของดิบของดีไปฟังไปปฏิบัติไม่ยอมปฏิบัติ ครั้นไปแล้วนินทาคนนั้นนินทาคนนี้ ปากนี้ปากนินทาเต็ม ไปที่ไหนมีแต่นินทาคนนั้น หาเรื่องคนนี้ ที่จะเอาเป็นคติอันดีมาจากการคบค้าสมาคมไม่ค่อยมี มีตั้งแต่เรื่องส้วมเรื่องถานเต็มไปหมด มันใช้ไม่ได้นะ อยู่ด้วยกันให้เห็นใจกันซิ อดทน อย่าแว้ดๆๆๆๆ เลว ควรพูดก็พูด ไม่ควรพูดอย่าพูด พูดออกไปไม่เกิดประโยชน์อย่าพูด เก็บให้ดี อันไหนที่จะเป็นประโยชน์พูดออกไปแล้วเป็นประโยชน์ก็พูดไป อย่างนั้นซิมนุษย์เรา พิจารณาใคร่ครวญเสียก่อน พากันจำเอานะนี่นะ มันอย่างไร เอาล่ะพอ เท่านี้ละ เข้าใจกันแล้วนะพูดเหล่านี้ เข้าใจกันแล้ว