เราส่งเสริมผู้ตั้งใจปฏิบัติดี ส่งเสริมทั้งนั้น วัดภูวัวนี้ส่งมานานแล้วนะวัดภูวัว เพราะเราไปแต่ก่อนหนุ่มน้อยกำลังวังชาดี ลงรถปั๊บไปเข้าหมด ทำเลดีมาก มาก็บอกกับท่านอุทัยเลย บอกว่าชมเชยสถานที่นั้นเหมาะสมมาก พอดีท่านอุทัยไปอยู่นั้นท่านก็บอกว่าท่านเสถียรก็ดีอยู่ คงจะส่งอาหารต่อไปเพราะเราไม่ได้สั่งเปลี่ยนแปลงนะ ส่งเหมือนเดิม ที่ไหนถ้าเราได้สั่งไว้แล้วถ้าคำพูดเราไม่เปลี่ยนแปลงเขาก็ปฏิบัติตามนั้น ทีนี้เราดูว่าไม่ได้เปลี่ยนแปลง เปลี่ยนแปลงแต่ท่านอุทัย อาหารเราไม่ได้สั่งให้เปลี่ยนแปลง เราส่งเหมือนเดิม

จิตใจของเราเอง คือเราอยู่มันไม่ได้เป็นสำนักนะเรา นี่ละได้เห็นความทุกข์ของเจ้าของ พอใจทุกข์อย่างนี้ว่าอย่างนั้น ภาวนาไปอยู่ที่ไหนทุกข์ลำบาก อยู่ในภูเขาๆ ส่วนมากมีแต่องค์เดียว เราไปไหนมันจะเป็นนิสัยวาสนาน้อย เราไปเที่ยวกรรมฐานไม่เคยมีใครติดตามเรานะไม่มี เราไปองค์เดียว ในป่าในเขาอยู่องค์เดียวๆ จึงได้เห็นความทุกข์ของเจ้าของ แต่เราก็ภูมิใจในความทุกข์ของเรา แต่เราก็คิดถึงหมู่เพื่อน ไม่ใช่คุยนะจะให้เด็ดเหมือนเรานี้ไม่เด็ดละ เราบอกตรงๆ เลยนะ เราถ้าว่าเด็ดเด็ดจริง ไม่เหลาะแหละ พระท่านก็ดีท่านอยู่ภูวัวเหมาะสมอยู่

ท่านอุทัยท่านดีอยู่ ติดต่อกันอะไรกันแต่ท่านเป็นพระหนุ่มน้อยอยู่นะ ท่านอยู่ภูวัว เราก็เคยไปภูวัว เราชอบ เห็นว่าเหมาะ แต่ก่อนมันยังหนุ่มน้อยอยู่นะ ลงรถไปเข้าเลย ใครไปมองไม่ทันละ พอลงรถไปจึงได้ถามว่าท่านอาจารย์ไปไหน ไปหมดเลย กลับมาเห็นว่าเหมาะสม ให้ส่งเสียอาหาร ที่ภาวนาก็เหมาะ ทำเลภาวนาดี ดีทั้งหมดแถวนั้น เราก็เสริมละ ส่งอาหารให้ ท่านไม่ได้สนใจละเรื่องนี้แต่อยู่ในจิตใจเรา เราเลยส่งอาหารเดือนละครั้งๆ

ทีนี้ตอนที่เราติดเราข้องกับท่านอุทัยทางด้านนี้เราเลยไม่ได้ถาม เขายังไปส่งอาหารให้ท่านอยู่หรือเปล่า แต่คำพูดของเรายังไม่ได้เปลี่ยนแปลง เป็นอย่างนั้นละเราว่าอะไรตรงเป๋งๆ มาเหลาะแหละกับเราไม่ได้นะ คำพูดเหล่านี้ยังไม่ได้แก้ไขก็คงเส้นคงวาตลอดไปนะ ที่ภูวัวดูเรายังไม่ได้แก้ไขนะ ท่านอุทัยอยู่นู้น ท่านเสถียรอยู่นั้นก็ดีอยู่ เรายังไม่ได้ถาม (ส่งอาหารเหมือนเดิมเจ้าค่ะ) ถ้าเรายังไม่ได้สั่งเปลี่ยนแปลงอย่างใดก็ต้องตามเดิมๆ อย่างนั้นตลอดมา คือคำพูดคำใดเราวางไว้แล้วขาดๆ นี่ก็ภูวัวเราไม่ได้สั่งเปลี่ยนแปลงอะไร ให้ท่านอุทัยไปอยู่ทางนู้นนะทางโคราช เราก็ไม่สั่งเปลี่ยนแปลงอะไร แต่ไม่ได้ถามเขาว่ามีส่งอาหารอยู่หรือเปล่า (ส่งเหมือนเดิม)