พุทธศาสนาเป็นศาสนาที่เลิศเลอสุดยอดแล้ว เจ้าของศาสนาคือพระพุทธเจ้าเป็นผู้สิ้นกิเลสโดยตรง บริสุทธิ์พุทโธทั้งดวง สอนโลกได้ถึงสามแดนโลกธาตุ กามโลก รูปโลก อรูปโลก เทวดา อินทร์ พรหม มาฟังธรรมท่านทั้งนั้นแหละ กราบไหว้บูชาท่านตลอดมา เมืองไทยเราเป็นเมืองพุทธศาสนา ควรจะได้รับความร่มเย็นเป็นสุขเข้าครองหัวใจบ้าง อย่ามีแต่ฟืนแต่ไฟเกิดจากความดีดความดิ้นเผาหัวใจโดยถ่ายเดียว ทั้งๆ ที่ใครก็หาความสุขความเจริญตั้งแต่ตื่นนอน วิ่งเต้นขวนขวายตัวเป็นกงจักรไปเลยหาความสุข ครั้นได้มามันมีแต่ความผิดหวังๆ บางรายนอนไม่หลับก็มี นั่น

ถ้าวิ่งหาโดยความเป็นธรรม มีธรรมแทรกก็จะรู้จักประมาณ การพักผ่อนหย่อนตัว การประกอบหน้าที่การงานก็เป็นเนื้อเป็นหนัง เป็นหลักเป็นเกณฑ์ได้ ได้มาเท่าไร เก็บไว้เท่าไร จะจ่ายไปเท่าไรด้วยความจำเป็น มีเหตุผลคือหลักธรรมเป็นเครื่องคุ้มครองรักษา สมบัติของตน คือสมบัติเงินทองก็เพราะรักษาใจให้ดี สมบัติเงินทองก็เป็นไปเพื่อประโยชน์แก่ตนและส่วนรวมได้ ไม่เรี่ยราดสาดกระจายไปหมด ทั้งๆ ที่ใครก็หาแต่เงินๆ ครั้นถามแล้วก็มีแต่คนจนเต็มบ้านเต็มเมือง มันหาเงินอย่างไรกันถึงมีตั้งแต่คนจน

คนหาเงินควรจะได้เงินมาประคับประคองตัวเอง ให้มีความสุขความเย็นใจสบายใจ แทนที่จะเป็นอย่างนั้นมันกลับกลายไปเป็นมีแต่ฟืนแต่ไฟดีดดิ้น นั่น เพราะให้กิเลสพาหา กิเลสจะไม่รู้จักประมาณ ได้เท่าไรยิ่งดีดยิ่งดิ้นเป็นบ้าไปเลย ถ้าธรรมพาหาแล้วรู้จักประมาณ สิ่งใดที่ควรจะเก็บไว้เพื่ออะไร ควรจะจับจ่ายใช้สอยไปเพื่ออะไร แบ่งสันปันส่วนในสมบัติของตนด้วยความเป็นธรรมภายในใจ แล้วสมบัติเงินทองข้าวของก็เป็นประโยชน์แก่ผู้เป็นเจ้าของ ไม่เดือดร้อนวุ่นวาย เป็นอย่างนั้นนะ

ท่านทั้งหลายอย่าห่างเหินธรรม ถ้าห่างเหินธรรมแล้วหาความสุขตั้งแต่นี้ถึงวันตายก็จะไม่เจอความสุข จะมีตั้งแต่กิเลสนำไปเผาเสียแหลกหมดๆ ได้มาเท่าไรกิเลสเอาไปเผาหมดๆ เหมือนไสเชื้อไฟเข้าหาไฟ เผาไหม้แหลกไปหมด ไม่ค่อยรู้จักประมาณในตัวเองคนเรา หาทรัพย์สมบัติก็เพื่อเป็นหลักเป็นเกณฑ์แก่ครอบครัวเหย้าเรือนความเป็นอยู่ทั้งส่วนตนและส่วนรวม ไม่ใช่หามาแล้วจ่ายอีลุ่ยฉุยแฉกไม่มีประมาณ ติดหนี้ติดสินเขาพะรุงพะรัง เรียกว่าอีลุ่ยฉุยแฉก สุกเอาเผากิน ชีวิตจิตใจเลยไม่มีประมาณ

ถามหน้าไหนๆ มีแต่หน้าติดหนี้ติดสินพะรุงพะรัง หน้าจะเป็นเนื้อเป็นหนังเป็นตัวของตัวจริงๆ สมกับเราเสาะแสวงหาทรัพย์สมบัติมาไม่ค่อยมี มีแต่แบบสุกเอาเผากิน หน้าไหนมีแต่หน้าติดหนี้ติดสินครอบทั่วประเทศไทยเรา มีแต่ตาข่ายแห่งความติดหนี้ติดสินกัน บ้านน้อยติดน้อย บ้านใหญ่ติดใหญ่ ในเมืองใหญ่เท่าไรยิ่งติดมาก เป็นผู้ใหญ่เท่าไรยิ่งติดมากเพราะกิเลสพาให้ติด ธรรมไม่ได้พาให้ติดนะ ถ้ารู้จักประมาณแล้วไม่ติด มีหลักมีเกณฑ์ สมบัติเงินทองได้มามากน้อยควรจะเป็นประโยชน์ก็ให้เป็น

อันนี้มันไม่ค่อยได้เรื่องได้ราว เพราะไม่มีหลักมีเกณฑ์ในการเสาะแสวงหาและการเก็บรักษา มันเลยเหลวแหลกแหวกแนวไปหมดทั้งเขาทั้งเรา เรียกว่าชีวิตนี้ไม่มีหลักมีเกณฑ์ ได้มาเท่าไรก็เสียไปเท่านั้น จ่ายมากได้มาน้อยมันก็ไม่พอ แล้วก็ไปกู้หนี้ยืมสินเขามา การติดหนี้ติดสินคนเป็นของเล่นเมื่อไร มันเอาไฟเผาตัว ดีไม่ดีคู่เจ้าหนี้กับลูกหนี้นั้นเลยเป็นข้าศึกกันก็ได้ ให้พากันระมัดระวัง มันก็จนก็จนไปบ้างเถอะ อย่าติดหนี้ติดสินใครนั้นเป็นของดีทั้งๆ ที่เราจนก็ยังดีอยู่ แต่ติดหนี้ติดสินเขาไม่ดีเลย เสีย

พระพุทธเจ้าสอนธรรมแก่โลกนี้ สอนให้รู้จักประมาณทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่ได้สอนให้อีลุ่ยฉุยแฉก ไม่มีหลักมีเกณฑ์ พวกเรานี่พวกไม่มีหลักมีเกณฑ์ สมบัติเงินทองก็มีเต็มโลกเต็มสงสาร แต่แทนที่จะให้ความสุขแก่ผู้เสาะแสวงหา กลับมาเป็นฟืนเป็นไฟแก่ผู้แสวงหามาแล้วนำสมบัติเหล่านั้นมาเผาตนเสียเป็นส่วนมาก ขอให้พากันคิดอ่านไตร่ตรอง อรรถธรรมเป็นเรื่องสำคัญมาก ควรรู้จักประมาณ ยิ่งเราเป็นเมืองพุทธด้วย เมืองไทยเราเป็นเมืองพุทธ มันมีแต่ปากมีแต่ชื่อเฉยๆ การที่จะปฏิบัติต่อพุทธ พุทธท่านสอนว่าอย่างไร เป็นธรรมออกมาท่านสอนว่าอย่างไร ควรจะนำธรรมนั้นมาปฏิบัติตัวให้ได้รับความสุข ความสงบเย็นใจบ้าง ไม่ค่อยมี มีแต่ความดีดความดิ้นไปหมด ใช้ไม่ได้นะ

สมบัติเงินทองมีมาไว้เพื่ออุดหนุนเรา เวลาเดือดร้อนวุ่นวายก็ได้อาศัยสิ่งเหล่านั้น แต่นี้ได้มาเท่าไรก็หมดไปเท่านั้น ดีไม่ดีติดหนี้ติดสินเขาพะรุงพะรัง ยิ่งเอาไฟกองใหญ่มาเผาหัวอก สุดท้ายเจ้าหนี้กับลูกหนี้ก็เลยเป็นกรรมเป็นเวรต่อกัน มีเยอะนะ ให้พากันคิด หลวงตานี้ไม่ได้ไปหาติดหนี้ติดสินผู้ใด แต่ธรรมนี้กระจายทั่วโลก มันหากรู้หากเห็นไปเอง เรื่องโลกหมุนตัวไปอย่างไรๆ ธรรมเหนือโลกสามารถรู้ได้

นั้นละพระพุทธเจ้าสอนโลก ไม่จำเป็นจะต้องไปมองหน้าคนนั้นเป็นอย่างไร คนนี้เป็นอย่างไร จึงจะนำธรรมมาสอนโลก ไม่ต้องมองก็ได้ ธรรมนี้กระจายไปหมด เห็นความสุข ความทุกข์ ความดี ความชั่ว ความเคลื่อนไหวของโลกทุกประเภทไปหมดแล้ว เวลาสอนจึงไม่ผิด เราให้ปฏิบัติตามท่าน ไม่เช่นนั้นจะไม่มีอะไรเหลือติดเนื้อติดตัว ศีลธรรมอย่าพากันปล่อยวาง เรื่องศีลเรื่องธรรมนี้สำคัญมากทีเดียว

ใจดวงนี้ไม่เคยตาย ขอให้ท่านทั้งหลายฟังให้ถึงใจ เรื่องภพเรื่องชาติตายเกิดอยู่ตลอดมานี่มีแต่ใจดวงนี้ทั้งนั้น เที่ยวเกิดที่นั่นตายที่นี่ หมดสภาพในร่างนี้แล้วก็ไปเข้าร่างใหม่ ไปเกิดร่างใหม่ตายร่างใหม่ไปเรื่อยๆ อย่างนี้ การที่จะไปเกิดกับร่างนั้นร่างนี้ก็ขึ้นอยู่กับกรรมดีกรรมชั่วของตัวเอง หากมีกรรมดีก็ไปเกิดในสถานที่ดีคติที่เหมาะสม ถ้ามีแต่กรรมชั่วไปเกิดที่ไหนๆ ก็มีแต่ความชั่ว คบค้าสมาคมกับเพื่อนกับฝูงก็มีแต่คนชั่ว ไปคบผัวคบเมียก็เป็นคู่ต่อสู้ทะเลาะวิวาทกันเสียทั้งวันทั้งคืน